MyDoujinshi

โดจิน FMA + Death[Gay]Note Chapter1

posted on 11 Jan 2006 22:35 by nadare  in MyDoujinshi

สาวัดดีคร้าบ ทุกๆท่าน ในที่สุดก็ได้ฤกษ์ลงโดจินฟูลเมทัลฯที่เราบากหน้าไปงานโดเฟส2ซะที เหอๆ และก่อนที่เราจะพาทุกท่านไปสู่ความหลอนในตอนแรก เรามีบุคคลที่อยากจะขอบคุณก่อนน่ะนะ เริ่มจาก

1. คุณ zmen ที่ทำให้เรารู้จักเกย์โน้ต
2. แนน แล้วก็เพื่อนของแนน ที่เอื้อเฟื้อความคิด อนุญาตให้เราเอาเรื่องเกย์โน้ตผสมฟูลเมทัลฯมาเขียนใหม่ในแบบของเรา

ต่อไปนี้คือเกย์โน้ตตอนที่1และ2 เป็นแบบ4ช่องนะคับ เพราะเราไม่ถนัดเขียนแบบคอมมิค ถ้าอ่านไม่ออกหรืออย่างไรแจ้งตอบได้ในบล็อกนะคร้าบ ติ+ชมก็ได้เช่นกันฮับ

คือว่า เราลองลงดูก่อนอ่านะ ถ้าเริ่มเห็นแววไม่สนุกก็บอกนะ เราจะได้ลบเอ็นทรี่บ้าบออันนี้ออกไป และก็ลืมๆไปซะว่าเคยอ่านโดจินต๊องๆแบบนี้

ส่วนถ้าเห็นแววว่าหนุกแน่ๆ ก็ขอให้รอไปก่อน เพราะว่าต้นฉบับเราสแกนไว้ที่บ้าน แล้วปลั๊กที่บ้านก็ดันระเบิดไหม้ไปแล้ว เลยต้องรอจนกว่าจะซื้อเบรกเกอร์อันใหม่มาน่ะฮับ ถึงจะเล่นได้

และสำหรับเอ็นทรี่นี้ มีโปรโมชั่นพิเศษ ลงโดจินตอนแรกแถมรูปนังแมงหวี่ (ไม่มีบทในโดจินแล้วยังจะเสนอหน้า หึยยย)

วาดด้วยความเกลียดชัง หึหึหึ (เนี่ยเรอะ???) แถมวาดไว้นานแล้วก็เพิ่งจะเอามาลง โอ้คนเราเนาะ 5555+

+++++++++++++++++++++

ก๊าซซซซ วันนี้เกือบมีอันต้องร้องไห้ซะแล้ว เพราะความเป๋อของตัวเองแท้ๆเล้ยยยยยย

คือเรื่องมีอยู่ว่า วันนี้เราเอาเทปเพลงฟูลเมทัลฯมาเพื่อจะเอาไปฟังที่บ้านยาย ด้วยความรักของ เลยเอาใส่ไว้ในถุงหนังสือการ์ตูน แล้วก็เอาไปใส่ในกระเป๋าเล็กของเพื่อนอีกที พอพักเที่ยง เพื่อนกับเราก็ไปทำธุระคนละทาง เพื่อนเลยฝากเอากระเป๋ามาให้มันด้วย เราก็โอเค ถึงเวลาก็หยิบให้ตามสั่ง(อ้าว?? เอ๊ะ??) และก็ไปสอบอังกฤษที่โรงอาหาร กระเป๋าก็วางแปะไว้ตรงนั้น....

เลิกเรียนคาบ6 ก็ไปเรียนพละต่อ วัดสมรรถภาพทั้งคาบเลย โอ๊ยเหนื่อย แล้วต่อมา นังเพื่อนคนนั้นก็มาหาเรา

"กระเป๋าเราล่ะ เอาลงมายัง??" เราก็ตอบ
"อื้อ เรียบร้อย เอ๊ะ???"

ใช่แล้วค่ะพี่น้อง ตายแร้น นึกดีๆตูไม่ได้ถือมาด้วยนี่ฝ่า เฮ้ย อิ๊บอ๋ายบรรลัยกัลป์แร้วเว้ยยยยยยย จ๊ากกกกกก

-เทปฟูลเมทัลอัลเคมิสต์ของช้านนนนนนนนน มันอยู่ในน้านนนนนนน--

ว่าแล้วเราก็ดิ่งพรวดไปโรงอาหารอย่างเร็ว ตายๆๆๆๆ เทปตูๆๆๆๆ (ตกลงไม่ได้ห่วงกระเป๋าเพื่อนใช่มั้ยเนี่ย?? - -) พอวิ่งหน้าตั้งไปถึงโรงอาหาร ก็พบว่า...ว่า...

มันยังอยู่ โอ้ว พระเจ้าช่วย ลูกโชคดีเหลือเกิน เย้ๆๆๆ เลยรีบไปหยิบมาทันใด กลัวลืมอีก โอ้ยยยย เสียวแว้บ นึกว่าจะเสียของและโดนเพื่อนด่าซะแล้ว เฮ้อ......

บทเรียนของเรื่องนี้คือ จงมีสติอยู่เสมอ

เพื่อนๆก็ระวังกันบ้างนะคับ ของแบบนี้ ถึงเห็นว่าเรื่องของเรามันจิ๊บจ๊อย แต่ถ้าซักวันมันเป็นของอย่างอื่นที่สำคัญอย่างมือถือ กระเป๋าตัง หรือ ฯลฯ ที่มีค่า ลืมไว้แล้วก็อาจจะไม่ได้คืนง่ายๆนะขอรับ

*รัก+เป็นห่วงทุกคนคับผม*


edit @ 2006/01/12 17:43:37