FireDragon:Violet เห็ด เห็ด.....

เปิดเทอมแล้ว ไหนๆกันบล็อกร้างก็ขออัพเลวสักหน่อยละกัล 55

 อย่างที่คนส่วนใหญ่รู้กันตอนนี้คือ เราหันมาใช้ Open Canvas3 ในการลงสีแล้ว อ้อ วาดเส้นด้วยเพราะติดใจเส้นกันเฉียบคมของโปรแกรมนี้ กั่กๆ (เวอร์ซะไม่มี)

แต่ด้วยความที่ว่ายังเป็น Noob สำหรับโปรแกรมนี้อยู่มากมาย เนื่องจากดิฉันยังจับต้องมันมาได้ไม่ถึงปี ในขณะที่โฟโต้ช็อปใช้มา 4 ปีกว่าแล้ว .... แต่ก็ยังคงนูบเหมือนกัน... เอ่อ แล้วจะบอกเพื่ออะไรฟะ..

ช่างเถอะ ถือว่าดูอะไรหลอนๆรับฮัลโลวีนก็แล้วกัน ไม่ต้องไปหาคลิปผีดูหรอก ดูรูปวาดเราก็ได้

ย้อนไป ณ วันที่ 23 เมษายน 2550

ข้าพเจ้า ได้วาด น้องซีทู เป็นครั้งแรก และรูปแรกประเดิมโอซี3

http://i25.photobucket.com/albums/c89/churbette/My%20Art/C2.jpg

รูปใหญ่มาก............. ต้องลิ้งค์ไม่งั้นบล็อกเบี้ยว - -

รูปสอง ภูมิใจนำเสนอ ลูลู่ วาด 24 เมษา

เส้นเน่า สีอุบาท แถมท่าเกย์อีก วะฮ่าๆๆๆ ฉันทำอะไรลงไป

โดดมาเดือนพฤษภา วันที่ 6 วาดขาวดำดีกว่า สีคงไม่รุ่ง

ยังคงเน่า(?) เช่นเดิม ฮ่าๆๆๆ ฮือๆๆ (คนนี้น้องอัลเฟรด ออริของเราเองล่ะ ผู้ชายนะตัวววว)

สุดท้ายก็อยากลองภาพสีต่อ เหยื่อการฝึกฝีมือคนต่อไปคือ นังแคซซิก้า

ยิ่งเห็นชัดถึงความเบี้ยว ขอบอกว่าดิฉันไม่ได้ร่าง มาถึงก็ Draw 'em up ( คิดว่าน่าจะรู้ว่าแปลว่าไร)

และแล้ว.......... เมื่อตระหนักได้ถึงความอ่อนด๋อยของตัวเอง จึงมุ่งหน้าฝึก ฝึก ฝึก และฝึกต่อไป

ก็ ไม่เอามาลงละกัน เพราะบางรุปที่ว่าเคยลงไปในบล็อกแล้ว จะหาอันที่ยังไม่เคยแปะมาแปะแทน

หึหึ สามเดือนต่อมา 17 สิงหา.......

น้องเฟรี่ เดอเบอโรว์..... ตัดสินใจวาดหลังจากไม่ได้วาดมาเนิ่นนาน

16 กันยายน อันนี้เจ้ามิคุโตะ ออริของมิมุระจัง

ก็นี่หลังจากได้อ่านตำราพิชัยยุทธ์มาก็เป็นแบบเนี้ย 55 ติดนิสัยทำกลาสเบลอ ภาพเลยแววๆไปซะงั้น (หนูจางทักมา ก็จริงของเค้า เหอะๆ)

เอาล่ะ ต่อไปโซนเดือนตุลาคมแล้วน้า เราจะสาดทีเดียวสามภาพรวด ฮ่าๆๆ

เริ่มที่ ริวคิจัง อีกร่างนึงของยูคิ ลูกสาวกระผม

ทำไม ใครๆก็บอกว่าเธอแมน..........

อันนี้คูนะ จากอีเว้นท์ที่บอร์ดอินิทรี กิจกรรม จับหนูคูปังย่ามาคอสเพลย์

สุดท้ายก็รูปล่าสุดจ้า วาดในโอกาสวันฮัลโลวีน กับหนูคูชุดแวมไพร์น้อย

เฮ้ย ทำไมรูปนี้มันดูโลลิกว่า กรี๊ดๆๆๆๆ

อย่าทักมือนะ คือเปอเน่า... พลาดเองที่ลืมวาดมือใหญ่กว่านี้

สรุป ยังไงตูก็ยังคงนูบโอซีวันยังค่ำ..................

แต่ก็ขอบคุณต่ายคลูนาติกจุงมาก ที่อุตส่าห์แนะนำเทคนิคบางส่วนให้ อร๊าย ขอบคุณจ๊า จ๊วบๆๆ

+++++++++++++++++++++++++++++

แปะแถมท้าย กว่าเราจะมาถึงขั้นนี้ได้ ขอบอกเลยว่ามันไม่ได้ง่ายอย่างที่บางคนคิด

ส่วนตัวคิดว่าตัวเองมีพรสวรรค์ในตอนแรก เพราะวาดรูปได้ดีกว่าเพื่อนในวัยเดียวกันในช่วงประถม

แต่ พอคิดจะก้าวต่อไป โอ้โฮ กำแพงอันเบ้อเร่อตั้งขวางหน้าอยู่ รู้ได้จากตอนที่ไปเรียนวาดรูปมานั่นแหล่ะ

รู้สึกว่า ไอ้สิ่งที่ตัวเองคิด มันผิดมากกกกกกกกกกกกก

ผิดที่ว่า พรสวรรค์ของเรา มันไม่ใช่ที่วาดรูปเก่ง

พรแสวงต่างหาก ที่ทำให้เรามาได้ถึงตรงจุดนี้

ส่วนความสามารถของพรสวรรค์ที่แท้จริง....เราคิดว่า คือการเรียนรู้ที่รวดเร็ว กับความคิดที่จะเอาไปประยุกต์ ไปสร้างสรรค์ต่อมากกว่า คือจริงๆแล้วเราเป็นคนไม่ชอบตามใครด้วยสิ ชอบแหกคอก 55

แต่ถึงยังไง ตอนนี้ก็ยังพูดได้ไม่เต็มปากหรอกว่าเราเก่งแล้ว ใช่ อาจจะเก่งในระดับนึง แต่ทุกสิ่งทุกอย่างมันเติบโตได้ใช่มั้ยล่ะ?

เอาล่ะ เปิดเผยความจริง นี่คือสิ่งที่เราใช้เรียนรู้ตลอดห้าปี หลังจากที่เรียนกับครูที่เซ็นปิ่นจบไปคอร์สนึง ไอ้อยากต่อก็อยากแต่ไม่มีตังเหวย สอนดีแต่ค่าเรียนแพง - -

มีอีกสองเล่มที่อยุ่ข้างบนบ้าน ขี้เกียจเอาลงมา ....

นี่เอาไว้วาดของลายเส้นการ์ตูนงิ อยากแม่นอนาโตมี่เลยซื้อมาอ่าน โชคดีที่เราชอบอ่านหนังสือด้วย อุอุ

ส่วนด้านนี้คือหนังสือสอน CG เจ้าค่ะ

55 เหมือนจะเป็นเล่มแรกของประเทศไทยเลยมั้ง ซื้อมา 2 ปีแล้วล่ะเล่มเนี้ย

ที่ซื้อมาหลายๆเล่ม เพราะเราอยากดูเทคนิคการลงสีของนักวาดซีจีหลายคน เราเชื่อว่า แต่ละคนย่อมมีสไตล์เฉพาะตัวอยู่

และเราก็เอามาผสมกันจนกลายเป็นสไตล์ตัวเอง ก๊ากกกกกกกกกกก ทำได้ไงฟะ.....

+++++++++

โอมาเคะโซน นี่รูปสมัยป. 6 ก่อนไปเรียนวาดรูป ก่อนจะเริ่มคิดได้ 

ไม่น่าเชื่อว่ารูปนี้ผ่านมาหกปีแย้ว อิอิ

สุดท้ายนี้ก็

สุขสันต์วันฮัลโลวีนเค้ออออ~