FireDragon:Violet เห็ด เห็ด.....

สวัสดีทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมบล็อกเรานะค้า~

จากนี้ไปจะพยายามมาเสนอหน้าที่เอ็กซ์ทีนให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้นะค้า

เอาล่ะ ว่าแล้วก็พูดถึงเรื่องนิทรรศการที่อิมแพ็คอารีน่าซักหน่อย ในความเห็นเรา มันเป็นอะไรที่...มากๆ

คนเยอะจัด เราไปทัศนศึกษากับโรงเรียนน่ะอับ แล้วก้มีรร.อื่นๆไปด้วย ซึ่งขอบอกว่าเยอะสุดๆๆ

กำลังกลัวฮอลแตกอยู่เหมือนกัน ในวินาทีนั้น เหอๆ

แต่ตอนมานี่ ในรถเค้าเปิดเพลงให้เต้นด้วย เราก็นั่งมองเพื่อนๆมันดิ้นกันข้างหลังรถ ไอ้อยากเต้นก็อยากแต่เพลงไม่ตรงสเป็กให้เต้นฮะ แต่พอเค้าเปิดเพลงชิคเก้นลิตเติ้ล ขึ้นมา นังนาดาเระมันลุกขึ้นรั่วตรงนั้นเลย ท่ามกลางความตกตะลึงของผองเพื่อน เพราะทุกทีที่เค้าเปิดเพลงกันในรถ เราแค่นั่งมองแล้วก็โยกๆนิดหน่อยพองาม (สรุปว่าแกสร้างภาพว่าแกเรียบร้อยสินะ ^^) นี่ยังไม่รวมเพลง Fire นะนั่น - -

เอาเถิด ก็ความสนุกเล็กๆในรถก่อนตะลุยงานน่ะนะ

แล้วก็กะจะไปเจอหลายๆคนในงานด้วย อย่างยูรินะ ยูมิ แล้วก็หลายๆคนที่คาดว่าน่าจะไป แต่พอไปที่อิมแพ็คจริงๆความคิดนี้ก็พังครืนไม่เป็นท่าเพราะคลื่นมหาชนถาโถมมากเหลือเกิน ระวังตัวไม่ให้หลงก็แย่แล้ว แต่ก็ยังพยายามมองหาเรื่อยๆ

สุดท้าย...ไม่เจอใครซักคนคับ ฮืออออ...

ยกเว้นน้องแน็กแฟนฉัน....ตัวจริงน่ารักโฮก!!!

และที่ซวยหนักคือเพื่อนพาหลงทั้งก๊ก เดินวนอิมแพ็ค1รอบ ข้ามถนนผิดฝั่ง2รอบ เดินวนกลับมาอีกรอบแล้วข้ามถนนกว่าจะถึงที่จอดรถ เล่นเอาขาลากไปตามๆกันแถมกลับมาเป็นกลุ่มสุดท้ายอีก เฮ้อ..

แต่พูดถึงงาน ก็นับว่าจัดได้ดีทีเดียว ไม่อยากบรรยายมากว่ามีอะไรบ้าง ดูในรูปดีกว่าเน้อ~

(เบลอนรก...= =)

อันนี้เป็นวิดิโอที่ถ่ายจากกล้องเราเอง เป็นคลิปน้ำพุเปลี่ยนสี สวยมากๆ

คลิกเลยจ้า

สำหรับคนที่ไม่ได้ไปขอบอกว่าน่าเสียดายนะฮะ งานนี้มีครั้งเดียวเท่านั้นละน้อ~

+++++++++++++++++++++

ทยอยลงตามออร์เดอร์ฮับผม

อันแรก แด่ยูระจัง หลานเลิฟของป๋ม >< ขอโทษที่เลทมหาศาลเลยนะค้าบ

ตอนนี้กำลังชอบโอกะจัง มีความรู้สึกว่าเท่ชะมัด แต่ยังไงที่1ก็ต้องหนูโทคิโกะวันยังค่ำละก๊า

แล้วก็แปะ รินารี่ ที่ยูนิฟอร์มมั่วจัด 555+

นิสัยเสียที่แก้ไม่หายของเราก็คือ...ไม่ชอบเปิดแบบดูตอนวาด..

แต่ส่วนตัวก็ชอบอ่า แบ็กกราวด์มีความรู้สึกว่าครั้งนี้สวยกว่ารูปอื่น แหะๆ

ในเรื่องDGชอบศาสตราฯของรินารี่ที่สุดเลย ออกแบบได้ลงตัวดี ตอนแรกคิดไม่ถึงเหมือนกันว่าถุงเท้าของSheจะเป็นสิ่งนี้

โอ้ววววว ว่าแต่บ่นนิด...พุธที่แล้วให้แม่พาไปตัดผมที่ร้าน เพราะผมม้าเดิมที่ตัดไว้มันยาวจะเลยจมูกอยู่แล้ว กะจะไปตัดให้สั้นลงนิดนึง (พอทิ่มลูกตาอ่าน้อ) แต่ไปๆมาๆ แม่ก็ไปบอกช่างเปลี่ยนแบบโดยที่เราไม่รู้ พอตัดเสร็จ เงยหน้าขึ้นมา

อ๊ากกกกกก ผีกระจกกกกก

ทำมายมันสั้นขนาดเน้~~!!!

สั้นอย่างน่าเกลียดเลยฮะ สูงกว่าคิ้วผมไปเยอะแหมือนกัน โอ้วม่ายยยยย

ทำไมมันสั้นแบบนี้ละแม่ ไปบอกอะไรช่างเค้า

ก็กลัวมันทิ่มตานี่นา

ม่ายยย กิ๊บหนูก็มี ถ้ามันกะกะก็เอากิ๊บติดก็ได้นี่

อ้าว ถ้าเอากิ๊บติดแล้วจะตัดทำไมล่ะ

ก็กะตัดอยู่แล้วนี่ ไม่เผื่อเอาไปเที่ยวบ้างเหรอ

..

แล้วก็เถียงกันในร้านอย่างนี้ล่ะฮะ ไม่ชอบเลยกับคนที่นิสัยชอบคิดแทนคนอื่น แล้วยังบังคับให้ทำตามอย่างที่ตัวเองคิด มันใช้ไม่ได้เลยจริงๆล่ะจอร์จ

ตอนนั้นโมโหมาก อยากร้องไห้ดังๆตรงนั้นเลย หัวก็หัวเราเองแท้ๆทำไมต้องมายุ่งกันด้วยเนี่ย

แล้วที่สำคัญ...จะแสกปัดข้างยังไงเนี้ย....

ก่อนตัดงิ ยาวใช้ได้เรย...

และหลังตัด...

อ๊ากกกกกก ขอสครีมอีกซักทีเท้อ โฮกกกกกก

แต่ตอนนี้ก็ซื้อยาเร่งผมมาใส่แล้ว นวดๆๆๆๆมันเข้าไป ไม่งั้นวันที่11ได้เป็นอัลที่ทุเรศที่สุดในงานแน่ๆ

และจะว่าตอนนี้ยาวแค่ไหนแล้วนั้น..เดี๋ยวได้รู้กันวันที่11แน่นอน หุหุ

....ว่าแต่น้ำยาใช้ได้ผลดีแฮะ....

ขี้เกียจเปลี่ยนธีมอ่า งานเยอะ เน็ตเจ๊ง ไอเดียฟีบ ซิกๆ

เอารูปนี้ไปแก้ขัดละกันนะท่านทั้งหลาย

และเราเชื่อว่าคงสงสัยกันว่าทำไมถึงไม่แปะรูปโชว์

ก็จิ้มลิ้งค์นี่สิ แล้วจะรู้ หึหึหึ อ้อ ก่อนจิ้มดูบุพการีด้วยว่าอยู่ข้างหลังรึเปล่า คึคึ

จิ้มเลยจ้า<<

แฟนเซอร์วิสเต็มที่ เคี้ยกๆๆๆ

/ เผ่น......

ปล. ว่าแต่อยากเล่นวายโฟนอีกจัง กร๊ากๆๆๆ